Bir efsane gibiydin
Yıldırım hızıyla geçen ömründe,
Çektiğin çile ve acılarını
İnancını merhem yapıp dağlattın.

Baharın ilk ayında karlı dağlardan
Gelen acı haberle yürekleri sızlattın.
Apansız ani gidişinle
Türk milletini için için ağlattın.

Sana olan saygı dolu duygular,
Ortaya çıktı birden birbirine karıştı.
Sanki seçim yokmuş gibi,
Kırgınlıklar atılıp herkes barıştı.

Dününü geçmişini zindanı konuşup,
Sanki o anı yaşadı insanlar.
Yarpuzu,kekiği,naneyi,pınarları,
Koyakları şiirinle içine taşıdı canlar.

Milletine inandın,
Acı tatlı ne varsa helal olsun dedin,
Geri çevirmedin tattın.
Çektiğin çileleri vatan için hoş gördün,
Gülümsedin, çok az anlattın.

Sevginin özü gidince seninle gözüktü.
Aslında senin davan,sonsuza dek tek ve büyüktü.
Var olmakla yok olmanın yakınlığını öğrettin.
Kader bu ya elveda diye diye,
Helallik isteyerek öbür aleme gittin.

Aklın erdi ereli vatanım,bayrağım,milletim dedin.
Bu inancından asla taviz vermedin.
Geç de olsa Türk milleti seni anladı,
Cefakar vatanperver ve yiğittin.

Ömrün boyunca gençliğimiz,
Geleceğimiz diye didindin.
Doğru ne ise verdiğin sözü tuttun,
Güçlü Türkiye ülküsüyle,hayallere dalıp,
Yatıp,kalkıp gönlünü avuttun.

Sana yapılan zulümleri kader diye,
Vatan sağ olsun diyerek unuttun.
Bu milletin geleceği için hiç düşünmedin,
Kendini sürekli riske attın.

Muhsin Başkan sen gittin öbür aleme,
İnançlı gençliğimizi öksüz bıraktın.
Türk Milletini yürekten ağlattın.
ÇINARLAR AYAKTA ÖLÜR.


SONER ALİ YILMAZ